Hedendaags raamwerk

Ik kreeg wat ik wenste
Droomde, had geborgenheid
Maar geen tijd..
Wel een nieuwe spiegel in mij
Weer vaagte, maar ook diepzinnigheid

Liefde
Wat doet het pijn
In mijn wereld echter
Was het zo echt aanwezig
Samen te snel
En is het veel
Voor mijn gevoel ook op de zijlijn

Waarom verlaten
In al zoveel leed
Wanneer is er genoeg in het vat
En kan ik berusten,
Accepteren wie en wat?
Moeder Maria, wat is er mis met mij?
Dienstbaar aan mijn of andermans schaduw
Of alleen in eigen kracht
Wie ben ik in vredesnaam?
Nu is er niets
Behalve een open en leeg raam

NU

Wijze woorden
Gedachtenkronkels
Ik herwin aan kracht
Wat een dankbare ruimte
Die me toelacht

Stoere praat
Ik ben paraat
Om te staan
Voor mezelf
En als het moet
Kan ik je laten gaan

Maar welk één farce
Ego kent geen marge
Dit is Nu
Hoe houd ik vol
Met hoofd en alle handen
En blijf ik
Bij dat wat lijkt te landen

Even niet

Vriendin,
Ik kan even niet meer
Onvoorwaardelijk geven,
Luisteren
En met je meeveren
Ik wil echt leren

Luiken open
En uit het veld
Geslagen maar met kracht
Sinds de meting
Nee, ik ben teleurgesteld

Ik zie opeens:
Ik geef teveel,
Doe wat ieder verwacht
Ik krijg genoeg
Maar ik ga niet meer bedelen

Stroomversnelling

Ik leef
Word geleefd
Ik haal dankbaar in
En haal soms uit
Ik ben op dreef

Word ik dan langzaam gek
Van de spiegels die ik zie
Psychotisch gezweef
Aardende kracht
Chaotische magie
Ik ben op dreef

Wanneer eens de rust
Om een roos te tekenen
Naar waarheid en in het rood
Een boek te absorberen
Een rivier te volgen tot het eind
En mijn hoofd op je schoot?

Ik ben op dreef
Maar ik drijf
Op liefde,
De kracht van mijn lijf en
Uw leiding
Ik leef

(On)beduidend

Veel wordt steeds duidelijker.
De kracht van je gedachten, liefde is alles, het goddelijke in jezelf, in anderen, God, het voordeel van discipline in yoga, meditatie, gebed, het mooie van vriendschap, de magie van het moment, het delen, het zuivere, het nieuwe, de liefde of mildheid naar jezelf van moment tot moment. De hardnekkigheid van suiker, nicotine, rusteloosheid, onderdrukking. Golfbewegingen.

Wat ik maar niet begrijp is de herkenning in elkaar, zijn onze geesten/ zielen nu oud of niet, hebben we al een hele geschiedenis achter de rug of zijn toevalligheden geen toeval, maar God's wil? Met sommige mensen heb je nu eenmaal een klik, en het maakt niet uit hoeveel het milieu of de leefwereld verschilt. Het is herkenning. Is dat iets van je huidige leven, een vorig leven, karma of juist maar een spiegel in dit leven? Ik kom er maar niet achter.

Wanneer ben ik bereid tot totale overgave? Liefde, de aanwezigheid van een ander in mijn leven, de waarheid, de diepte, de zin, de tranen, de lach, de vitaliteit en de zuiverheid? Wil nog meer mezelf zijn, gewoontes loslaten, vertrouwen en God omarmen. Ik weet het, ik wil teveel en het is er al.
De wonderen zijn al zo mooi, geen extremen meer, een droog huis, fijne ontmoetingen, energetische steun, een fit maar ook (mentaal) moe lichaam en allerlei mooie cadeaus. Laat ik me daar op richten en niet op alles dat nog zou kunnen, moeten..
Thank you.
X

Over witte wol enzo

Ben zo zat
Van mensen
Almaar activiteit
Mijn lat
Gaat boven mijn wensen
uit, en buiten tijd

Nam ik nu maar een besluit

Want ik weet wat ik bezit:
Ik ben creatief en liefdevol
Mooi en krachtig
Onbegrijpelijk rijk
Met zachtheid
Als wol;
Prikkelend en aaibaar tegelijk
Wit