Dualiteit

Veel beroering
In mijn geest
Gespreks-stof
Ook buiten mijn hoofd
Maakt dat verandering
Ont-staat
Dat ik meer laat
Gebeuren
En minder ben in het ver-weer
Tegelijkertijd
Volgt mijn wezen het soms
Niet meer

Kikvorsperspectief

Respect, nederig
En dankbaar
Voor zichten
Er is veel te brengen
En te halen

Nietigheid
Is dit een begin van
Innerlijke kracht
En de durf
Om te falen?

Lot

Ontkom maar eens
Aan familiegenen
En -sores
In het kwadraat

Tel op je scores
Sleep ze maar mee
Arceer ze in het rood
Maar houd je mond
Want aan gegraaf
En haat
Heeft ieder
Terstond
Een broertje dood

Excuses

Goot ik
Deze ontevredenheid
Slavernij
Onverschilligheid
Toch in
Excuses van
Kraakheldere woorden

Stuurde ik deze
Weg in de tijd
Zoals ik eerder deed
En liet ik los
Zoals met een wens
En had ik kracht voor
Twee
Dan was er respijt
Dan was ik vast een ander mens

Blind

Wat moet men toch
Met depressiviteit?

Ik heb er mee gespeeld
Ik heb me verveeld
Het gebagatelliseerd
Genegeerd, verschoven
Het vuur laten doven
En geworsteld met tijd,
Mijn eigen wanen

Ik kijk er dagelijks naar
Soms langer dan anders
Maar ik ben blind geworden
Door ongeweende tranen
Het is steeds daar

Open

Lieve papa
Ik voel en zie
Dat je lijdt
Ik weet dat iets je spijt
Het geeft niet
We Zijn wie we Zijn en
Lijden doen we allemaal
Vul het niet in
Kijk naar het totaal

Lieve vader
Laten we elkaar loslaten
En dan dichterbij zijn
In een nieuw kader
En er mag gehuild worden
Gelachen
Want ik houd van jou
En 't is misschien dwaas
Maar de tijd
Worden we nooit de baas
Het enige dat ik wens
Is zuiverheid
29-12-2010

Behang

Ik plak en knip
Al dagen behang en zie
'Geen keuze' tot leven komen
Een bloem, streep en stip
Doen mijn slaapkamer stromen

Mijn gedachten
In het Nu en van het laatste jaar
Repeteren
Over liefde, angst, dankbaarheid
Nagestreefde bezinning blijkt
Geen kwestie van beheren,
Hogere sferen
Maar is dus reeds daar

'Geen keuze' is
Een ver-gezicht
In mijn hoofd ver-schijnt
Langzaam weer wat licht