Uit-straling

Lengte in mij

Subtiel wiegende heupen

Het hart trekt,

Stroomt meer  in kalmte

Geen drukte meer, de tijd rekt

De schouders rechter

Heldere blik

De voeten als een trechter

Ik sta

Bij mij

In overvloed

In dankbaarheid

Ik sta Mij bij

Aantrekkelijk
Met een nieuwe,
Andere kijk en tred
Mensen hebben een blik
Als een magneet
Naar mij en pret

De zon daalt in

Op mijn lichaam

Wolken vormen vogels, tekens
Alles in t gesaam

En alles is hetzelfde
Veranderend, tijdelijk

20-7-2012

Begin van de thuiskomst

Er was leven vanwege
Een ander
Betaald, gezekerd
Door de ander
Ware, en overheersende liefde
Van een ander, alsmede
Lijden, dood en verderf

En ik gaf, gaf
Hortend en stotend
Materie, verplichting
Want er was
Altijd een overtuiging van
Een teveel Zijn
En een tekort
Aan alles

Nu is er
Overvloed, stroming, kracht
Een lijntje verzekerd
Een nog chaotisch thuis
In Mij

De ander is de ander
En ik heb haar altijd en eeuwig lief

Tussen ons

Hafiz beschrijft mystiek tot een meerwaardige eenvoud
Jugendstil lonkt mij zwierig, verlokkend als goud
Bach zwalkt vredig tussen beide hersenhelften
Rumi roept ieder in dronkenschap aan richting God: 'Kom, kom..'
De Vijf Ritmes dwingen mijn gestreste lijf over te geven aan de trom

Maar tussen jou en mij:
Mijn mind zegt en doet niets, even
Omdat het soms goed onwerkelijk is
Onbegrijpelijk zelfs, een gegeven
En er is niets mis;
Ik schouw
Wat ik kan overzien
La vie en roses
Komt stilletjes en vast op maat
Misschien
En ik zit in een Wald van
Twee-, drie- vierspalt
Die in -mijn wezen- mogelijk niet bestaat

Respect is gegeven voor het scheiden van koren & kaf
Ik rol van een ooit eenzame top verder naar benee
Gevoelens gaan slingerend, stuiterend mee
Ik zwijg thans bloeiend als het graf

Toda Rabba
19-10-2011

Fiat

Groen, tot in de puntjes
Pittig
En gezouten dienend
Van repliek
Als ik dankbaar
Ga
Met mijn muziek
Wetend dat wensen waarheid zijn,
Fiat geven voor de opening
Van een nieuw leven
Zolang ik mijn vertrouwen en
In volharding blijf geven

Iedere dag
Zo een magische verwondering!


Thank you, Universe

Vuur

In gierende woede
Breng ik terug, dat
Naar waar het hoort
Jouw energie weg uit mijn huis
Ik verbreek het koord
En ga bewust uit jouw alomvattende chaos,
Papieren beloftes
Ik laat werkelijk los

Arrogante egoïstische klootzak

Zaaien en oogsten

En het Universum gaf mij
Ongetwijfeld in liefde
Mijn uitgeschreven wensen
Op een presenteerblad
Verpakt in een absurd verhaal
Of in het klad, van onherkenbare kleur
Maar in herkenbare taal

Wat heet dan normaal?
Vervreemd van schreeuwende nood, dus
Ben ik dan wat vergeten
Of gewoon zwijgend en verzwegen
Een fuik in gedreven
Met daarin gelegen een
Groot stuk vijgenbrood?

R, 6-8-2011

Vergif

Ik ben niet, ik word
Sla in gedachten
Alles tot gort

Ik schreeuw niet, ik zwijg
Je wilt niet weten
Wie ik aan mijn sabels rijg

Ik ben, Wie ik ben
Maar wil niet de enige zijn
Die ik ken

Ik zoek niet, ik vind
In totale eenzaamheid
Een onbegrepen mensenkind